Yeni dünya bizlere neler mi getirdi?
Yapay zeka, kolaylıklar, dijitalleşme…
Bunlar kulağa ne kadar hoş gelen şeyler değil mi?
Birçoğumuz hayatımızı kolaylaştırdığı için çok memnun olduk bu durumdan. Daha az yoruluyor, daha az zaman harcıyoruz.
Peki benim gözlemimden bahsedeyim biraz sizlere.
Daha az zaman harcadığımızı kolaylık sağladığını düşündüğümüz durum aslında bir bağımlılığa yol açıyor. Bize zaman alanı açarken aslında tembelleştiriyor. Beynimizi daha az çalışmaya ve daha fazla ekran sürelerine maruz bırakıyoruz.
Bunun sonucu ne mi oluyor? Psikolojik sorunlar, anksiyete, narsizm, depresyon ve benzeri. Ekrana bağlandıkça yalnızlaşıyoruz, bencilleşiyoruz. Türk toplum kültüründen günden güne uzaklaşıyoruz.
Eski sohbetler, buluşmalar, danışıp fikir almalar…
Hepsini unutuyoruz.
Tabi pandemi sürecinin de etkisiyle birlikte daha hızlı ilerleyen bir durum oldu bu. Aslında bu düzen yeni bir pandemiyi de beraberinde getirmiş oldu. Dijital dünyanın etkisi ve ruhsal sorunların pandemisi…
Günden güne yalnızlaşıp mutsuzlaşıyoruz.
En başa dönersek, bu düzen gerçekten bize iyi mi geldi?
İşlerimizi kolaylaştırıp bize alan mı tanıdı?
Yoksa daha büyük bir bağımlılık ve mutsuzluğa mı yol açtı?
Bizlerin iyiliği için olduğu kısmını da ayrıca tartışabiliriz.
GÜL POLAT